طالب الحق

«...حق را بشناس تا اهلش را بشناسی...» مولا علی علیه السلام

خودداری استاد ‌حکیمی‌ از دریافت جایزه ‌جشنواره‌ فارابی!
ساعت ۸:۱۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ مهر ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: حکیمی ،جشنواره فارابی ،علوم انسانی ،علوم

چند سال پیش، در جشنواره فارابی (علوم انسانی) استاد محمدرضا حکیمی در کنار برخی اساتید دیگر برای خدمت 50 ساله به علوم انسانی مورد تجلیل قرار گرفته بود که از دریافت جایزه خودداری و تلویحا از ضعف عدالت در حیات اقتصادی و کمبود حیثیت و کرامت و آزادی اجتماعی و سیاسی مردم در کشور انتقاد کرد.

در توضیح وی آمده بود:

 

 


باسمه ‌الحکیم

اطلاع یافتم که به عنوان یکی از برگزیدگان جشنواره فارابی انتخاب شده‌ام. ضمن سپاسگزاری از اظهار لطف داوران، به استحضار می‌رساند که اینجانب در جشنواره‌ها حضور نمی‌یابد. در جشنواره اخیر نیز حضور نیافته و جایزه‌ای دریافت نکرده است.

همان‌گونه که پیش‌تر هم یادآور شده‌ام، بار دیگر تاکید می‌کنم که تا هنگامی که در جامعه ما فقر و محرومیت مرئی ونامرئی بیداد می‌کند، برگزاری چنین جشنواره‌هایی، از نظر اینجانب در اولویت نیست.

در این جشنواره از فاضلان و استادانی، به نام خدمت 50 ساله به علوم انسانی تجلیل شده است. پرسش این است آیا این علوم برای ثبت در کتاب‌ها و در دنیای ذهنیت است یا برای خدمت به انسان و حفظ حقوق انسان و پاسداری از کرامت انسان است در واقعیت خارجی و عینیت؟ نصاب مقام انسان در معیشت و زندگی به منظور رشد متعالی، رسیدن به اقامه «قسط قرآنی» در حیات اقتصادی است (لیقوم الناس بالقسط) و برخوردار بودن انسان‌ها از حیثیت و کرامت و آزادی در حیات اجتماعی و سیاسی (ولقد کر منا بنی آدم).

آری، باید بکوشیم تا جامعه ما چنان نباشد که درباره‌اش بتوان گفت: «از دو مفهوم انسان و انسانیت، اولی در کوچه‌ها سرگردان است و دومی در کتاب‌ها»!

محمدرضا حکیمی

http://khabaronline.ir/detail/25549

---------------------------------------------------------------------------------------------

غرض من از یادآوری آن اتفاق، توجه دادن مضاعف به جمله های استاد حکیمی بود.به راستی علومی که ما می آموزیم صرفا برای ثبت در کتابها و مقاله ها است؟ به راستی علم آموزی ما برای این است که عده ای استاد شوند و عده ای دیگر شاگرد؟ یا برای خودنمایی کردن؟ و یا حتی برای ارضای علائق شخصی است؟ ...

اما اگر چنین نیست و علومی که ما در پی آن می رویم برای خدمت به انسان و حفظ حقوق انسان و پاسداری از کرامت انسان است، آیا ما توانسته ایم اهداف مذکور را محقق کنیم؟ یا حداقل در جهت این اهداف حرکت کنیم؟ و ...