طالب الحق

«...حق را بشناس تا اهلش را بشناسی...» مولا علی علیه السلام

غیبت کردن، آرامش و امنیت جامعه را به خطر می اندازد.
ساعت ۸:٤٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٠ امرداد ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: غیبت ،امام صادق ،قرآن کریم ،آبرو


یکی از گناهان بزرگ که آثار منفی اجتماعی دارد غیبت است. غیبت فاش کردن اسرار و نقاط ضعف کسی نزد دیگران است. کلام وحی در سوره حجرات آیه ۱۲ با شدیدترین لحن این کار را تقبیح کرده می فرماید: «از یکدیگر غیبت مکنید، آیا کسی از شما دوست دارد که گوشت برادر خود را در حالی که مرده است بخورد؟ حتماً این کار را بد و ناپسند می شمارید، (غیبت برادر مسلمان نیز مانند این عمل است) از خدا بترسید، خدا توبه پذیر و رحیم است.»

 


چرا قرآن کریم از این کار اینگونه یاد کرده و زشتی آن را به خوردن گوشت برادر مرده خود تشبیه نموده است؟ شاید نکته آن این باشد که چنین کسی که غیبت می کند در سطح یک حیوان تنزل کرده و همچون کفتار حاضر است بدن مرده برادر خود را بخورد و کنایه از نهایت زشتی کار باشد.

به هر حال درغیبت، یکی از حقوق اجتماعی یک عضو جامعه اسلامی پایمال شده و آبروی وی نزد دیگران می رود و موقعیت آن شخص در جامعه به خطر می افتد. چنین کسی وقتی پلهای پشت سر خود را خراب شده و آبروی خود را ریخته شده دید، دیگر اصراری بر پوشاندن گناه و نقطه ضعف اخلاقی خود نخواهد داشت و با دریدن پرده حیا علناً به آن اعمال زشت و ناپسند مبادرت خواهد نمود. لذا غیبت زمینه ساز ناامن شدن جامعه و ایجاد جوی ناامن و ناآرام خواهد بود. برهمین اساس در شریعت اسلام غیبت در ردیف گناهان کبیره قرارگرفته و عذاب سختی برای مرتکب آن وعده داده شده است. امام صادق (ع) در این رابطه می فرماید: «هرکس از مسلمانی به منظور عیب جویی و ریختن آبروی او سخنی نقل کند تا او را در انظار مردم خوار و موهون سازد، خداوند اورا از ولایت خویش بیرون رانده و شیطان را بر او مسلط می سازد.

اسلام در این مورد آنچنان سختگیری نموده است که گناه کسی که غیبت می کند و کسی که غیبت می شنود را برابر دانسته و به هر دو وعده عذاب داده است.

غیبت مخل وحدت و یگانگی و روح صفا و صمیمیتی است که آیین اسلام در پی ایجاد آن است. در اجتماعی که غیبت رواج داشته باشد و هر کس پشت سر دیگری بدگویی کند و اسرار او را فاش سازد تعاون و همکاری و اعتماد از بین می رود و آتش کینه و عداوت شعله ور می شود. در هر حال پرده دری از معاصی و گناهان پنهان مردم، سبب می شود ملاحظه برخی حدود و حرمت ها از بین برود و شنونده غیبت نیز اگر سست ایمان باشد نسبت به ارتکاب آن گناه ترغیب شود زیرا یکی از علل پنهان کردن گناه، از بین نرفتن قباحت گناه در جامعه است. زیرا هر گاه قباحت و زشتی گناهی در یک اجتماع از بین برود زندگی در آن جامعه جهنمی بیش نخواهد بود.

امام صادق (ع) در این رابطه می فرماید: کسانی که درباره مسلمانی آنچه را که با چشم خود دیده و یا باگوش خود شنیده اند بازگو کنند از کسانی هستند که خداوند درباره آنان می فرماید: کسانی که دوست دارند گناه در میان مسلمانان اشاعه پیدا کند برای آنان عذاب دردناک است.

نکته:

1. منبع: http://kaleme.com/1392/05/17/klm-154220/

2. آیا به راستی رسانه های امروزی اعم از رسانه های تصویری، مجلات، روزنامه ها، تارنماها و ... خودشان را پایبند به غیبت نکردن می دانند؟! آیا آبروی خیلی از افراد در همین رسانه ها خدشه دار نشده است؟ و ...